Blog

Omnichannel, da’s zo 1972.

Omnichannel, da’s zo 1972.

Omnichannel retail. Ik kan er geen genoeg van krijgen. Dat is eigenlijk al jaren zo. Het mag nu hip zijn, maar het is in feite al zo oud als de weg naar Methusalem: het koppelen van kanalen en de toepassing van slimme CRM is iets uit 1972. Goed, het gaat nu iets sneller. En er kan nu veel meer, maar het is iets uit de tijd dat je sigarenman gewoon wist welke shag je rookte en tijdens het afrekenen joviaal jouw rode Rizzla onder de sluiting schoof. De ongekroonde omnichannel koning uit mijn jeugd is Hendrik Pleiter. Omnichannel retailer te Siddeburen. Iedereen kende Henkie Pleiter. En Henkie Pleiter kende iedereen. Henkie was dus sowieso erg social. Hij werd geliked via een opgestoken duim van vlees en bloed en zijn winkelmandjes waren van gehard staal, dus nooit gelul met uitchecken. Henkie ‘Skypte’ met consumptie en kende de vetste roddels. Hij geen schroom deze sappige drama’s vol verve voor te dragen aan zijn klanten, staande achter zijn wit-blauwe NRC met witpapieren kassarol. Zoals het verhaal van de veenbrand in Steendam, aangestoken door vrouw Stikkema, waar al een tijdje een schroefje los zat. De channels van Henkie Pleiters retail imperium bestonden uit een outlet, een flagshipstore (beide in het zelfde pand) en een bestellijn via het reguliere nummer waar je 24/7 shag, bier en WC papier kon bestellen. Heel vooruitstrevend en erg omnichannel voor die tijd.

Scroll Up